همچنان با پاهای برهنه و دستهای خالی از محبت ياران در کوچه پس کوچه های ذهنم بدنبال کسی می گردم که ...

دستان گرمش را بطرف من دراز کند و من بتونم به او که وجودم از او سرچشمه می گيرد اعتماد و تکيه کنم  . تا در قلبم دیگر جز نام او حک نکنم نامی که برام همیشه،همیشه افتخار و غرور داشته .

 نامی که همیشه با اقتدار فریاد زدم و خواستم که با او باشم اونی که برام حالا شده یک بت ، بتی که خودم درست کردم و بهش تکیه کردم و هنوز که هنوز هم قبولش دارم حتی اگه اون من نخواد .

لینک مطلب... مورخ چهارشنبه دوازدهم بهمن 1384ساعت 9:23  نویسنده: سارا  |