خداوندا

اینک که در این خلوت به پای هم رسیده ایم اینک که در این کویر غربستان من ایستادهام و تو ، هر چه برای گفتن داری به من بگو که لحظه ای برایم وجود ندارد .

خداوندا اگر باز هم تو نبودی که در این خلوت تا با من خدایی و من بندگی باز چه می شد ؟

خداوندا آنقدرخسته دل و عاجزو بیمار از این زندگی شده ام که دیگر مگو و مپرس آنچنان

« شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم که نگو »

خداوندا دوستان زیادند و دوستدارانم کم به دوستی تو محتاجم و بس من ماندهام تا حرف دلم را با تو چگونه بگویم .

لینک مطلب... مورخ دوشنبه هشتم اسفند 1384ساعت 11:47  نویسنده: سارا  |